Esta nova, non é un caso puntual que acontece polas terras de Ourense, ou a unhas persoas (Mata por matar non) por estar en contra desta actividade a caza. Lendo esta nova na súa bitácora, lembro o que lle aconteceu ao meu pai non hai moito en Compostela, perto do que era de aquela os desmontes da cidade da cultura ao pasar por baixo dunha das pontes da autoestrada.

Un domingo, coma case todos os domingos, foi pasear polo monte Viso. Ao cruzar a mencionada ponte, veuse no medio dun tiroteo duns cazadores, que posiblemente, ante o fracaso do día de caza, a tomaron cun miñato (especie non cazable). Estes grandes deportistas que xogaban fora do campo da súa actividade 8lembramos que a carón dun estrada está prohibido a caza, ata 100m.), marcharon sen pedir perdón.

Isto foi o acontecido  o que lles aconteceu aos de Matar por matar non.

A Plataforma Matar por matar non, ven de denunciar a ilegalidade destas “matanzas” está fundada, principalmente, no exceso de individuos que, segundo os tecores, existen desta especie. Tamén se fundamenta en que, o número de raposos a ser abatidos neses “campionatos”, está sempre dentro dos cupos, autorizados por Medio Ambiente, que teñen outorgados os tecores para ese ano.

De todos é sabido que o litoral, a parte da terra que linda co mar, son dúas Administracións e tres Departamentos; Costas, Consellería de Medio Ambiente e Consellería de Pesca, pero no mar redúcese a Costas, Pesca (Ministerio) e Pesca (Consellería). Pero ¿Algunha destas se responsabiliza da conservación dos seus ecosistemas e especies? Ningunha.